• Jun 27, 2016
ပိုင်စိုးဝေ ဆိုတာ အဖိုးကြီး…ပဲ

တက္ကသိုလ်ပထမနှစ်တုန်းက ‘သိန်းစွန်ငှက်အပြန်လမ်း’ ဆိုတဲ့ ကဗျာစာအုပ်ဖတ်ရတယ်။ ကျနော့်ဇာတိ သံတွဲမြို့ကနေ ရန်ကုန်က ဒဂုံတက္ကသိုလ်မှာ လာတက်ရတော့ အမေနဲ့ရွာဆိုတာ အဝေးက လွမ်းရတဲ့ ခမ်းနားမှုတခုပေါ့။ ပိုင်စိုးဝေရဲ့ သိန်းစွန်ငှက် ကဗျာထဲက…

  • Nov 23, 2015
၂၅ နှစ်စာ နေ့လည်စာ

သူတောင်းစားတောင် မသဒ္ဒါချင်တော့တဲ့ နေ့လည်ခင်း လက်ဖက်ရည်ခွက်မှာ မာဘိုရိုလား၊ ရက်ဒ်ရူဘီလား၊ လန်ဒန်လား ဒါတင်ပဲ အပျော်ရွှင်ရဆုံး ရွေးချယ်ခွင့်ပဲ။

  • Sep 19, 2015
ဖဲကြိုးဝါရဲ့ အစ

ပါးပေါ်က မရဲတရဲ ထွက်ချင်နေတဲ့ ဝက်ခြံလေးကို ငေးကြည့်ရင်း ချစ်ခြင်း ကောက်ကြောင်းဟာ အလိုက်မသိစွာပဲ ခေါင်းစည်းကြိုးလေးဆီမှာ အဆုံးသတ်သွားတယ်။

  • Aug 29, 2015
ပလတ်စတစ် မနက်ဖြန်

မနက်ဖြန်တွေဟာ ပန်းတွေပွင့်နေတတ်ပါသလား…။ ဖြစ်နိုင်ရင် ကျနော့်အတွက် ပလတ်စတစ် ပန်းတစ်စည်းလောက် ချန်ထားပေးပါ။

  • Aug 22, 2015
ပဲရစ်ကို မရောက်ဖြစ်တဲ့နေ့စွဲများ

‘ပဲရစ်မြို့ကို သွားချင်သလို ရွာကိုလည်း ပြန်ချင်နေခဲ့တယ်’ အထိအတွေ့အရ ချောမွတ်ခြင်းဟာ မာရှတဲ့ အနာဂတ်မှာ လမ်းဆုံးမယ်… ဟုတ်လား… ဒီလိုဖြစ်ခဲ့လား

  • Apr 05, 2015
ကြွေရောင်ငါး

လျှော်စရာ အိင်္ကျီတွေရှိသေးလား ကြည့်စရာ တီဗီအစီအစဉ်တွေရော ရှိသေးလား ပစ်စရာ အမှိုက်ထုပ်တွေ ရှိသေးလား မသိမ်းရသေးတဲ့ အိပ်ယာထက် ပစ်လှဲဖို့ဆိုတာ အိပ်မရတဲ့ညတွေတုန်းက သတ္တိမျိုးနဲ့မှ ရမယ်

  • Oct 26, 2012
နောက်ဆုံး တာရာ

ဤစာစုကိုရေးရတာ စိတ်ထဲတွင် မလုံလှပါ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကျနော့်ကိုယ်ပိုင်ဇာတ်လမ်း၊ ကိုယ်ပိုင်စိတ်ကူးမဟုတ်သလို ကျနော်ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ဇာတ်လမ်းလည်း မဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။